تولیدی که بر پایه‌های سرمایه‌های انسانی و اجتماعی شکل گیرد، سرریز‌های مثبت خارجی (صرفه‌های ناشی از مقیاس، افزایش توان رقابت پذیری، افزایش بهره وری و غیره) خواهد داشت و این سرریزها عامل بالا بردن بیشتر تولید شده و از سویی با ایجاد بسترهای خصوصی سازی و کارآفرینی در کنار فراهم کردن ابزار بهره وری (‌سرمایه‌های انسانی و اجتماعی) تمایل به سرمایه‌گذاری در تولید را افزایش داده و بازار را به سمت رقابتی شدن می‌برد و آنجاست که قیمت رقابتی یکی از ثمرات مثبت بازار رقابتی است، شکل می‌گیرد.

به این ترتیب، در شرایطی که تمایل به سرمایه گذاری در تولید وجود ندارد، افزایش هزینه‌های تولید به امید رقابتی شدن نه تنها عامل رقابتی شدن نمی‌شود، بلکه بیشتر از آن که عامل افزایش انگیزه‌های سرمایه گذاری مولد باشد، با مولد کشی و از بین بردن انگیزه‌های مولد، نامولد پروری خواهد کرد.

راه اصلی برای این که تولید خودش، خودش را قوی کند، این است که بر پایه سرمایه‌های انسانی و اجتماعی شکل بگیرد. برای این امر لازم است که دانش داخلی سوار بر تکنولوژی وارداتی شود. برای این که دانش سوار بر تکنولوژی وارداتی شود دولت باید حمایت کند. حمایت در سرمایه گذاری در امر تحقیق و توسعه، بزرگترین رسالت امروز دولت ایران در سال رونق تولید است.

این امر سبب ایجاد سرمایه‌های اجتماعی شده و به دنبال آن، تولید از ثمرات مثبتی که کشورهای توسعه‌یافته از تولید خویش بهره‌مند می‌شوند، بهره خواهد برد. هم اکنون حمایت‌های دولت بیش از آنکه نقش ایجاد انگیزه برای سرمایه گذاری در امر تولید داخلی را داشته باشد، انگیزه‌کش است و عملا ثمری جز رکود تورمی و واردات گسترده ندارد؛ یعنی افزون بر آنکه تمایل به تولید را کاهش می‌دهد، امکان تولید را نیز کاهش می‌دهد.

پس برای رونق تولید، دولت باید حمایت کند. منتهی حمایت درست نه عدم حمایت و نه تخریب و نه حمایت نادرست.

در این باره باید گفت، دادن نقدینگی تنها یک حمایت نادرست است. دادن ارز دولتی و نقدینگی باید در کنار سرمایه‌گذاری دولت در امر تحقیق و توسعه باشد. سرمایه گذاری در این امر، سبب ایجاد سرمایه‌های انسانی و شکوفایی سرمایه انسانی و اجتماعی می‌شود که این دو سرمایه ابزار بهره‌وری و عامل سرریزهای مثبت تولید از طریق سوار کردن دانش بر تکنولوژی خواهد شد.

به بیان دیگر، کارآفرینان خلاق و ماهر از راه اعتماد، به انباشت دانش کمک کرده و حال نوبت ان است که دانش عملی شود. عملی شدن دانش نظری، رقابت بر سر سرمایه‌های انسانی و اجتماعی را به صورت طبیعی در جامعه ایجاد خواهد کرد و دیگر لازم نیست دولت برای سرمایه گذاری در امر دانش سرمایه گذاری کند، چرا که عملی شدن دانش، خودش عامل رقابت بر سر انباشت دانش و ایجاد بسترهای کارآفرینی می‌شود.

به هر ترتیب، انباشت دانش کمک به بومی کردن تکنولوژی وارداتی شده و دانش را سوار بر تکنولوژی وارداتی خواهد کرد. چنین تولیدی که از سواری خوردن دانش بر تکنولوژی تغذیه می‌کند، علاوه بر در دست گرفتن تولید، ثمرات مثبت و ابزار قدرت و تشدید ابزار قدرت را ایجاد می‌کند، چرا که چنین تولیدی دانش را ارزشمند می‌کند و از آن جا که دانش ثمره سرمایه‌های انسانی و اجتماعی است، این دو ابزار را روز به روز قوی تر و بزرگتر می‌کند.

در پایان به این جمله تأکید می‌کنیم: برای رونق تولید، دولت باید حمایت کند. منتهی حمایت درست و کامل، نه حمایت نکردن و نه تخریب و نه حمایت نادرست و نه حمایت ناقص.

در سال جهاد اقتصادی، تعبیر برخی از مسئولان از جهاد اقتصادی عامل لطمه بر تولید داخلی شد؛ بنابراین، رهبر معظم انقلاب با تدبیر هوشمندانه، منظور خود را از جهاد اقتصادی به روشنی بیان داشته و شعار امسال را رونق تولید داخلی قرار دادند.

افزایش هزینه‌های تولید در این یک سال اخیر به چند طریق جبران شد:

راه نخست، تعطیلی بسیاری از واحد‌های تولیدی و یا کاهش تولید،
راه دوم، پافشاری بر افزایش قیمت‌ها،
و راه سوم، فدا شدن کیفیت برای جبران افزایش هزینه‌ها بود.

دیدن این چند رفتار، ما را متوجه این امر می‌کند که افزایش هزینه‌های تولید به هیچ وجه رونق تولید در پی ندارد.

آنچه امروز در قالب افزایش قیمت و کاهش کیفیت و کم فروشی دیده می‌شود، تا پیش از هدفمند کردن یارانه‌ها در قالب نقدینگی دیده می‌شد؛ به این معنا که نقدینگی پوشش چیزی را داشت که امروز افزایش قیمت‌ها، کاهش تولید کمی و کیفی آن را می‌پوشاند. نقدینگی جزء لازم بسته حمایتی دولت است، ولی اگر بسته حمایتی دولت تنها در دادن نقدینگی خلاصه شود، پول نمی‌تواند تولید قوی و پر اشتغال با بازدهی بالا را ایجاد کند و پاسخ اینکه چرا نقدینگی نمی‌توانست بخش‌های تولیدی ما را به جلو هل بدهد، این است که اگر حمایت تنها نقدینگی باشد، اثرات مثبت خود را از دست می‌دهد.

در بسیاری از فعالیت‌های تولیدی نقدینگی می‌تواند به عنوان تک ابزار حمایتی نقش بازی کند ولی در تولید صنعتی، نقدینگی تنها ابزار حمایتی نیست و اگر به عنوان تنها ابزار حمایتی دیده شود، عملا مجوزی برای نابودی تولید داده شده است؛ نابودی که یکباره نیست، بلکه تدریجی است. مرگ تدریجی تولید صنعتی در بسته حمایتی ناقص تولید است و مسئول ناکارامدی‌های بخش‌های تولیدی دولت است و نه بخش‌های تولیدی.

حمایت‌های ناقص دیروز دولت در قبال تولیدات صنعتی و حمایت نکردن دولت از کشاورزان و دامداران، عامل سوددهی بسیار واردات گوشت، کالاهای کشاورزی و صنعتی شده است و به نوعی تولید کنندگان، افزون بر آن که چوب بسته حمایتی ناقص دولت را می‌خورند، از نتیجه‌های حمایت‌های ناقص که تشدید واردات به علت رکود تورمی بوده است نیز، چوب می‌خورند؛ بنابراین اگر می‌خواهیم در سال رونق تولید، شاهد شکوفایی تولید باشیم، به هیچ عنوان نباید هزینه‌ها را افزایش داد، چرا که افزایش هزینه‌ها عامل کاهش تولید، کاهش اشتغال و تورم در جامعه می‌شود و از سویی، مجوز سوددهی بالای واردات و دلالی را نیز ایجاد کرده و بر تولید خمیده ناشی از فشار هزینه‌ها، فشار دیگری را وارد می‌سازد.

در کنار عدم افزایش هزینه‌ها، دولت محترم موظف است بسته حمایتی کاملی را برای حمایت از بخش‌های تولیدی مد نظر قرار بدهد؛ بسته حمایتی که تنها شامل نقدینگی نیست، بلکه سرمایه گذاری در امر تحقیق و توسعه را نیز شامل می‌شود.

گویا، در پی استقلال واحد‌های صنعتی نبوده ایم، چرا که در جایی که حمایت‌ها ماهیت تک ابزاری داشته اند و نقدینگی می‌توانست استقلال بسیاری از واحد‌ها را ایجاد کند، از ارائه این حمایت سر باز زده ایم و از سویی، بسته حمایتی کامل برای واحد‌های صنعتی انجام نداده ایم و این سبب شد که تولید کشاورزی و دامداری و صنعتی همه وابسته به دولت شود و بقای تولید به بقای دولت متصل شود و این یعنی اقتصاد، حضور دولت را برای همیشه تضمین می‌کند و البته دولت با عدم جلوگیری درست از واردات، عملا حمایت‌های تولیدی داخلی را به حمایت از واردات تبدیل کرده است و این یعنی ضعیف نگه داشتن تولید و سپس نابودی تولید.

اگر حمایت دولت کامل و درست صورت می‌گرفت، دیگر تولید وابسته به پول نمی‌شد، چرا که خودش پول می‌ساخت. به بیان دیگر، علت آنکه تولید تابع پول شده است و پول تابع تولید نیست، حمایت‌های ناقص دولت در راستای وابسته نگه داشتن تولید داخلی به دانش خارجی و حمایت‌های مادی دولت بوده است.

هم اکنون دولت به جای آنکه بسته حمایتی ناقص خود را کامل کند، تولید غیر منعطف را در رویارویی با افزایش هزنیه‌ها (ضد حمایت) و عدم نقدینگی (عدم حمایت ناقص) قرار داده است؛ نتیجه این مولد کشی، نامولد پروری شده است.

از سویی مولدین نیز به علت بازدهی‌های بالای نامولد بودن، نقدینگی را صرف تولید پرهزینه و نامطمئن نکرده و در قالب تولید وام گرفته و در راه نامولد مصرف می‌کنند.

برای این که اهمیت امر بیشتر آشکار شود، بهتر است هزینه‌های عدم حمایت کامل دولت بیان شود. حمایت ناکامل دولت، نه تنها عامل خودکشی تولید به صورت تدریجی می‌شود، بلکه سبب از بین بردن فرصت‌های استفاده از سرمایه‌های انسانی و اجتماعی نیز می‌شود و این برای اقتصادی که بی شمار نیروی جوان مستعد دارد، عامل افزایش بیکاری و هرزگی در جامعه می‌شود. البته هم اکنون دولت اجازه خودکشی تدریجی را نداده و خود با اعمال شوک به دنبال خودکشی دفعی تولید وابسته به پول و ارز خارجی است و مهم این است، بیماری که در حال ضعیف شدن است، تقویت کرد، نه این که به او ضربه وارد کرد که بمیرد؛ افزون بر آنکه ضعیف بودن امروز او، ناشی از ضعیف نگه داشتن او به علت سیاست‌های ناقص حمایتی بوده است.

بنابراین باید به سمت حمایت‌های کامل از بخش‌های تولیدی برای رونق تولید حرکت کرد. اعمال این گونه حمایت‌های کامل و درست عاملی می‌شود که به واسطه تولید، انباشت دانش و سرمایه‌های انسانی و اجتماعی ایجاد شود و تولید جامعه را به سمت توسعه هل دهد. در حالی که اگر حمایت‌ها کامل نشود، نه تنها تولید عامل هل دادن جامعه نمی‌شود، بلکه با از بین بردن سرمایه‌های انسانی، اجتماعی و مادی در مسیر خودکشی تدریجی قرار خواهیم گرفت.

تولید مونتاژ و وابسته به دانش و فراورده‌های ناشی از تحقیق و توسعه خارجی، تولید رو به توسعه نیست، بلکه خودکشی تدریجی است، چرا که مونتاژ، دانش نیست، مونتاژ تنها یک روند حفظی است. برای بهتر متوجه شدن امر مونتاژ، می‌توان از مثالی استفاده کرد. قطعات بازی که با وصل کردن، شکل‌هایی را درست می‌کند، مثال خوبی از مونتاژ است. بچه ای که قطعات را به هم می‌چسباند، خوشحال است که چیزی را درست کرده، حال آن که چیزی را خلق نکرده است، بلکه تنها در فریب خلق کردن به سر می‌برد و علت این فریب خوردن داخلی و باقی ماندن در سطح مونتاژ نتیجه حمایت‌های ناقص دولت بوده است.

بی شک گرایش به سمت تولیدات داخلی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی سالهای قبل نیز مد نظر مقام معظم رهبری بوده اما، توجه بیشتر به این مقوله و تلاش برای ایجاد بسترهای مناسب در جهت تحقق این امر به بهترین شکل ممکن امسال در دستور کار قرار خواهد گرفت.

بسیاری از مدیران بخش های مختلف ترجیح می دهند از تولیدات خارجی در زمینه کاری خود استفاده کنند، این امر به معنای آن نیست که در کشور سرمایه های غنی و قوی در زمینه تولیدات وجود ندارد.

عدم به کارگیری حداکثری توان و پتانسیل موجود و  به تبع آن پائین بودن کیفیت تولیدات داخلی در برخی از موارد، شاید علت اصلی این امر باشد.

بی شک تولید داخلی هزینه ها را پائین آورده و از طرفی دسترسی به مایحتاج مصرف کننده را نیز آسان تر می کند بنابراین بهتر آن است که از تولیدات داخلی استفاده شود و این امر محقق نخواهد شد مگر با بالا بردن کیفیت تولیدات داخلی به طوری نیازهای متقاضی را در بالاترین سطح برطرف کند.

رهبر معظم انقلاب اسلامی در اقدامی قابل توجه و در میان هیاهوی غرب و دشمنان نظام برای اعمال تحریم های مختلف علیه کشور، سال 91 را با عنوان تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی نامگذاری کرد که در اولین نگاه می توان به این نتیجه رسید که هدف اصلی رهبر نظام رسیدن هرچه بهتر کشور به خودکفایی در عرصه های مختلف با بهره برداری از ظرفیت های بومی و محلی است که این مهم می طلبد تمام اقشار جامعه به ویژه مدیران و مسئولان دولتی با همتی والا و عزمی راسخ در این بخش ورود پیدا کرده و با اقدامات و برنامه ریزی مناسب به دنبال عملی کردن خواسته های به حق رهبر انقلاب اسلامی باشند.

با نگاه به نامگذاری های چندین سال اخیر مشخص می شود که توجه به امر اقتصاد و لزوم ارتقاء سطع معیشت مردم از جمله مطالبات اصلی رهبر انقلاب بوده است و به همین دلیل حداقل در چهار سال گذشته نامگذاری سالها با همین رویکرد صورت گرفته است و این مهم نشان می دهد که هر چند کشور در حوزه های اقتصادی به موفقیت های چشمگیری دست پیدا کرده است ولی تا رسیدن به شرایط مطلوب و مورد نظر معظم له همچنان فاصله دارد.

یکی از نیازهای جدی در راستای رسیدن به مطالبات رهبر معظم انقلاب اسلامی در سال تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی تلاش جمعی برای بهره برداری از ظرفیت های محلی و بومی است که در صورت عملی کردن این مهم می توان با تکیه بر همین توانمندی ها، بخش زیادی از نیازهای کنونی کشور را در بخش های مختلف تامین کرد و در آینده ای نه چندان دور به فکر صادرات این توانمندی های به فعل درآمده به دیگر نقاط جهان بود که می توان برای نمونه به بخشی از ظرفیت های ویژه استان کردستان از جمله در حوزه های آب، خاک، منابع طبیعی، منابع معدنی، نیروی انسانی و اقتصاد مرزی اشاره کرد که هر چند حرکت هایی در این بخش ها آغاز شده است ولی این کافی نیست و باید در سال تولید ملی این حرکت در قالب برنامه های منسجم و هدفمند پیگیری و دنبال شود.

استان کردستان با در اختیار داشتن منابع مختلف طبیعی و خدادادی می تواند یکی از استانهای الگو و پیشرو کشور در راستای تقویت و افزایش تولید ملی باشد و در کنار این مهم با نگاهی فرابخشی می توان نه تنها نیازهای اصلی استان را تامین کرد بلکه نسبت به افزایش صادرات ظرفیت های این استان به کشورهای منطقه به ویژه عراق برنامه های بهتری را در دستور کار قرار داد.

عدم توجه به اقدامات شعارگونه در سال جاری و برگزاری همایش هایی از دیگر نیازهای اصلی برای عملی کردن شعار عینی سال تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی است که البته این مهم باید بیشتر از سوی مدیران ارشد استان دنبال شود و با تبیین نیازهای اصلی استان و تعیین چارچوب های کلی و عملاتی و یک برنامه ریزی هدفمند از ورود مدیران به این حوزه به شدت جلوگیری کنند.

ورود جامعه دانشگاهی به ویژه اصحاب تولید فکر و اندیشه در این سال در تمام بخش ها از دیگر نیازهای اصلی است که کردستان نیز در این بخش دارای توانمندی های ویژه ای است و می توان با در اختیار قراردادن تجربه های عینی محققان و پژوهشگران به نتایج بهتری دست پیدا کرد.

عملی کردن تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی نیازمند همت جمعی است و این مهم در صورتی عملی می شود که مردم، تولید کنندگان و کارآفرینان به همراه مسئولان و مدیران دولتی هر کدام در جایگاه خود برنامه ریزی داشته باشند که مردم با مصرف کالاهای تولید داخل، تولیدکنندگان و سرمایه گذاران با ارتقاء کیفیت محصولات تولیدی و مدیران و مسئولان دولتی هم با فراهم کردن زمینه و فضای مناسب برای تولید در این سال نقش خود را به بهترین شکل ممکن اجرایی کنند.

اگر پیام‌های رهبر معظم انقلاب (مدظله‌العالی) در چند سال گذشته را با دقت مورد بررسی قرار دهیم به‌ یقین مشاهده می‌کنیم که مجموعه این پیام‌ها از یک روند و فرآیند دقیق، حساب شده و برنامه‌ریزی شده برخوردار بوده‌اند. ایشان در سال جاری همان روند را بسط داده و در حالی‌که جهاد اقتصادی را امری پایدار و مستمر دانستند، سال 1391 را سال تولید ملی اعلام کردند. این بدان معنا است که جهاد اقتصادی دارای زمینه‌ها و بسترهایی است که اگر فراهم نشوند، جهاد محقق نخواهد شد.

یکی از مهم‌ترین این موارد، تولید ملی است. تولید ملی به این مفهوم است که اندیشه‌ها، خلاقیت‌ها، ابتکارات و اختراعات و تحرکات علمی بستری عام پیدا کنند و به یک فرهنگ و باور نهادینه شده، مبدّل شوند. این اندیشه‌ها و خلاقیت‌ها از آن‌جا که باید در باورهای درونی ریشه داشته باشند، فرهنگی نافذ، مستمر و پایدار ایجاد خواهند کرد. بنابراین تولید ملی بستری ریشه‌دار برای جهاد اقتصادی است. اگر تولید ملی را جدی بگیریم، بسیاری از فعالیت‌هایی که در کار مبارزه با قاچاق کالا صورت می‌گیرد، خود به خود قوام‌بخش اقتصادی سالم و پویا بوده و منجر به برچیده شدن فعل حرام و قبیح قاچاق کالا و ارز خواهد شد.

ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز دارای چند وظیفه و مأموریت عمده است. سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی، پیشگیری، هدایت و کنترل، مقابله و در نهایت مبارزه. در حوزه‌ی سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی، پیام‌ها و دستورات رهبر معظم انقلاب (مدظله‌العالی) باید جزء راهبردهای ستاد قرار گیرد. به ویژه پیام نوروزی ایشان باید به عنوان راهبرد اصلی مبارزه با قاچاق کالا و ارز تلقی شده و به درستی و با دقت به اجرا درآید. در حوزه‌ی پیشگیری مقصود آن است که بسترهایی فراهم شود که مانع بروز جرم شود. به عبارت دیگر بسترهایی فراهم شود که اندیشه‌ی جرم و تخلف به ذهن کسی خطور نکند. تولید ملی مهم‌ترین زیرساخت بستر و زمینه‌ی پیشگیری است. یعنی اگر تولید کالاهای باکیفیت در داخل کشور شکل گرفته و مورد قبول مصرف‌کنندگان قرار گیرد، دیگر برای کالاهای خارجی و قاچاق جایی باقی نمی‌ماند. البته این کار مستلزم توسعه‌ی دانش بومی و مدیریت هوشمندانه تولید است که رمز گشودن طلسم صادرات، ایجاد مزیت‌های رقابتی تولید و در نتیجه تغییر دیدگاه‌های ملی و زدودن شبهه‌ی ناتوانی‌ در تولید کالاهای داخلی با کیفیت و با قیمت مناسب رقابتی است.

تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی" به عنوان شعار امسال نه تنها در بخش اقتصادی بلکه باید در همه عرصه های اجتماعی، فرهنگی و هنری محقق و عملی شود.

مقام معظم رهبری هر سال مهمترین محور و راهبردهای کشور را با نامگذاری آن سال اعلام می دارند

این اقدام بیانگر آن است که اگر کارها طبق خط ترسیم شده از مقام معظم رهبری پیگیری و اجرایی شود، کشور از منابع و سرمایه ملی استفاده حداکثری خواهد کرد.

ایشان با ظرافت و تیزبینی شرایط حساس منطقه ای و جهان را رصد می کنند و با پیش بینی های صحیح و به موقع خود بر تهدیدها و فرصتهای پیشروی نظام و انقلاب اشراف کامل دارند و از این رو همه مسئولان و دست اندرکاران در بخشهای مختلف کشور باید با هم اندیشی و تعامل مناسب و برنامه ریزی دقیق در مسیر رسیدن به این خواسته مهم گام بردارند.

شعار "تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی" تنها مربوط به امور اقتصادی نیست بلکه باید در تمام بخشها نظیر بخش های فرهنگی، اجتماعی و ... نیز محقق شود.

دشمنان نظام در پی آنند که هر روز کشور را از طریق تهدید و تحریم با چالشی جدید مواجه کنند، یادآور شد: نامگذاری سال 91 تکمیل کننده شعار و پیامهای سالهای قبل و در راستای تحقق شعار دهه چهارم انقلاب، دهه پیشرفت و عدالت است و مردم نیز با درک شرایط حساس همگام با مسئولان در صددند که در عرصه های مختلف به خود کفایی برسند.

این تحریمها فرصتی برای فتح قله های پیروزی است تا دشمنان بار دیگر در راه رسیدن به اهداف شوم خود با شکست مواجه شوند.

Supreme Leader’s Norouz Message

The following is the full text of the message issued on March ۲۰, ۲۰۱۲ by Ayatollah Khamenei the Supreme Leader of the Islamic Revolution on the occasion of Norouz [Iranian New Year].

In the Name of Allah, the Beneficent, the Merciful
O Conqueror of hearts and sight,
O Planner of night and day,
O Transformer of power and circumstances,
Change our condition to the best of conditions.

Dear Allah, protect Your representative, Hujjat ibn al-Hasan. Your greetings be upon him and his ancestors now as well as at all times, an Imam, a guardian, a leader, a helper, a proof and the source until the time You establish him on earth in obedience (to You) and cause him to live in it for a long time.

Dear Allah, bestow on him what enlightens his eyes and his heart (from among the things) about himself, about his descendants, about his followers, about his special ones, about his common ones, about his enemies and about all people of the world.

I would like to congratulate all my dear countrymen across the nation, all Iranians who are living in different parts of the world and all other nations who celebrate Norouz [Iranian New Year], on the occasion of Norouz and the arrival of the new year. In particular, I would like to congratulate the honorable families of our martyrs, our disabled war veterans and their families, all our war veterans and all those who are active in different arenas in the country. I wish and I pray that Allah the Exalted will bestow joy and happiness on the people of Iran in this new year and that He will frustrate the goals and efforts of the ill-wishers of our nation.

The year that came to an end - the year ۱۳۹۰ - was one of the eventful years in the world, in the region and in our country. In general, one can see that these events ended in favor of the Iranian nation and they furthered the goals of our nation. Those in western countries who are nurturing malevolent goals in their minds about the Iranian nation, Iran and Iranians are faced with different problems. In the region, the nations that have been supported by the Islamic Republic have achieved great goals. Certain dictators were removed from power. The constitutions that were ratified in certain countries were based on Islam. The archenemy of the Islamic Ummah and the Iranian nation - namely the Zionist regime - was besieged. Inside the country, the year ۱۳۹۰ was a year in which the power of the Iranian nation was revealed in the real sense of the word. On the political front, the people of Iran exhibited great presence - both in the rallies on the ۲۲nd of Bahman and in the elections on the ۱۲th of Esfand - and they set a new standard for national power in the history of the region. We have had few cases of such presence and such standards in the past.

In spite of all the enmity, in spite of all the propaganda and in spite of all the hostile and malevolent attacks, last year, the Iranian people managed to show and prove their presence on the scene, their dynamism and their preparedness in different scientific, social, political and economic arenas with all their heart. Thankfully, in spite of all the hardships, we made great achievements last year. As I have pointed out before, the conditions were the conditions of Badr and Khaybar - that is to say, conditions in which we had to accept and overcome challenges and hardships.

It was announced at the beginning of last year that the year ۱۳۹۰ would be named "The Year of Economic Jihad". Although vigilant and aware people knew that the name, the orientation and the slogan was a necessity for the year ۱۳۹۰, the subsequent efforts by the enemies throughout the year proved this necessity. From the beginning of last year, our enemies started their hostile movement against the Iranian nation on the economic front. But with intelligent moves, the Iranian nation, our government officials, our people and different organizations of the country managed to confront these sanctions and their efforts were successful to a large extent in countering the effect of these sanctions and the enemy's move. The year ۱۳۹۰ was the year of great scientific activities. By Allah's favor, in another speech, I will explain to our honorable people some of our scientific and economic advances and different other endeavors we made last year. The year ۱۳۹۰ was full of challenges. It was full of dynamism. It was a year in which the Iranian nation managed to overcome the existing challenges, by Allah's grace.

A new year has begun for us and God willing, the Iranian nation will manage to achieve many advances through its efforts and vigilance and by relying on Allah the Exalted. My conclusion - which is based on the reports I have received and on the consultation I have had with aware and well-informed people - is that economic matters will be the important challenge this year, which starts from today. There can be no end to economic jihad. Economic jihad and jihad-like presence in economic arenas is a necessity for the Iranian nation.

This year I will analyze the issues related to economic jihad. One important portion of economic issues is related to the issue of domestic production. If we manage to increase and push ahead with domestic production in an appropriate way by relying on God's grace, on the firm determination of the people and on the efforts of our government officials, undoubtedly a major portion of the enemy's efforts will be frustrated. Therefore, the issue of domestic production is a significant part of economic jihad. If the Iranian nation manages to solve the problem of domestic production and move forward in this arena by relying on its determination, will power, awareness and vigilance, by relying on the cooperation and assistance of its government officials and by relying on accurate planning, undoubtedly it will completely overcome the challenges that the enemy has created. Therefore, the issue of domestic production is an important issue.

If we manage to increase our domestic production, the issue of inflation will be resolved, the issue of unemployment will be resolved and our economy will be strengthened in the real sense of the word, which will disappoint the enemy. When the enemy becomes disappointed, his efforts and machinations will come to an end.

Therefore, I call on all our government officials, all the people who are active on the economic front and all our honorable people to give rise to a boom in domestic production this year. Therefore, this year's slogan is "National Production and Supporting Iranian Labor and Capital". We should be able to support the labor of Iranian laborers and the capital of Iranian investors, and the only way to make this happen is to strengthen national production. The role that the government should play in this regard is to support our domestic industrial and agricultural products and the role of our investors and laborers is to strengthen the cycle of production and bolster production work. And the role of the people - which I believe is the most important role - is to consume our domestic products. We should become used to consuming every product that is produced inside the country. In all areas including the areas related to daily consumption as well as larger and more important areas, we should create a cultural norm among ourselves and consider it our obligation to seriously avoid consuming foreign products the equivalents of which are also produced inside the country. We are hoping that with this orientation and attitude, once again the Iranian nation will manage to overcome the machinations of the enemies and the tricks of the ill-wishers in the economic arena in the year ۱۳۹۱.

I pray to Allah the Exalted to bestow success on the Iranian nation on this front and all other fronts. I pray to Allah the Exalted to make the soul of our magnanimous Imam (r.a.) happy and satisfied with us. I pray to Allah the Exalted to associate the pure souls of our honorable martyrs with His saints in the hereafter.

Greetings be upon you and Allah's mercy and blessings

Supreme Leader’s Norouz Message

The following is the full text of the message issued on March ۲۰, ۲۰۱۲ by Ayatollah Khamenei the Supreme Leader of the Islamic Revolution on the occasion of Norouz [Iranian New Year].

In the Name of Allah, the Beneficent, the Merciful
O Conqueror of hearts and sight,
O Planner of night and day,
O Transformer of power and circumstances,
Change our condition to the best of conditions.

Dear Allah, protect Your representative, Hujjat ibn al-Hasan. Your greetings be upon him and his ancestors now as well as at all times, an Imam, a guardian, a leader, a helper, a proof and the source until the time You establish him on earth in obedience (to You) and cause him to live in it for a long time.

Dear Allah, bestow on him what enlightens his eyes and his heart (from among the things) about himself, about his descendants, about his followers, about his special ones, about his common ones, about his enemies and about all people of the world.

I would like to congratulate all my dear countrymen across the nation, all Iranians who are living in different parts of the world and all other nations who celebrate Norouz [Iranian New Year], on the occasion of Norouz and the arrival of the new year. In particular, I would like to congratulate the honorable families of our martyrs, our disabled war veterans and their families, all our war veterans and all those who are active in different arenas in the country. I wish and I pray that Allah the Exalted will bestow joy and happiness on the people of Iran in this new year and that He will frustrate the goals and efforts of the ill-wishers of our nation.

The year that came to an end - the year ۱۳۹۰ - was one of the eventful years in the world, in the region and in our country. In general, one can see that these events ended in favor of the Iranian nation and they furthered the goals of our nation. Those in western countries who are nurturing malevolent goals in their minds about the Iranian nation, Iran and Iranians are faced with different problems. In the region, the nations that have been supported by the Islamic Republic have achieved great goals. Certain dictators were removed from power. The constitutions that were ratified in certain countries were based on Islam. The archenemy of the Islamic Ummah and the Iranian nation - namely the Zionist regime - was besieged. Inside the country, the year ۱۳۹۰ was a year in which the power of the Iranian nation was revealed in the real sense of the word. On the political front, the people of Iran exhibited great presence - both in the rallies on the ۲۲nd of Bahman and in the elections on the ۱۲th of Esfand - and they set a new standard for national power in the history of the region. We have had few cases of such presence and such standards in the past.

In spite of all the enmity, in spite of all the propaganda and in spite of all the hostile and malevolent attacks, last year, the Iranian people managed to show and prove their presence on the scene, their dynamism and their preparedness in different scientific, social, political and economic arenas with all their heart. Thankfully, in spite of all the hardships, we made great achievements last year. As I have pointed out before, the conditions were the conditions of Badr and Khaybar - that is to say, conditions in which we had to accept and overcome challenges and hardships.

It was announced at the beginning of last year that the year ۱۳۹۰ would be named "The Year of Economic Jihad". Although vigilant and aware people knew that the name, the orientation and the slogan was a necessity for the year ۱۳۹۰, the subsequent efforts by the enemies throughout the year proved this necessity. From the beginning of last year, our enemies started their hostile movement against the Iranian nation on the economic front. But with intelligent moves, the Iranian nation, our government officials, our people and different organizations of the country managed to confront these sanctions and their efforts were successful to a large extent in countering the effect of these sanctions and the enemy's move. The year ۱۳۹۰ was the year of great scientific activities. By Allah's favor, in another speech, I will explain to our honorable people some of our scientific and economic advances and different other endeavors we made last year. The year ۱۳۹۰ was full of challenges. It was full of dynamism. It was a year in which the Iranian nation managed to overcome the existing challenges, by Allah's grace.

A new year has begun for us and God willing, the Iranian nation will manage to achieve many advances through its efforts and vigilance and by relying on Allah the Exalted. My conclusion - which is based on the reports I have received and on the consultation I have had with aware and well-informed people - is that economic matters will be the important challenge this year, which starts from today. There can be no end to economic jihad. Economic jihad and jihad-like presence in economic arenas is a necessity for the Iranian nation.

This year I will analyze the issues related to economic jihad. One important portion of economic issues is related to the issue of domestic production. If we manage to increase and push ahead with domestic production in an appropriate way by relying on God's grace, on the firm determination of the people and on the efforts of our government officials, undoubtedly a major portion of the enemy's efforts will be frustrated. Therefore, the issue of domestic production is a significant part of economic jihad. If the Iranian nation manages to solve the problem of domestic production and move forward in this arena by relying on its determination, will power, awareness and vigilance, by relying on the cooperation and assistance of its government officials and by relying on accurate planning, undoubtedly it will completely overcome the challenges that the enemy has created. Therefore, the issue of domestic production is an important issue.

If we manage to increase our domestic production, the issue of inflation will be resolved, the issue of unemployment will be resolved and our economy will be strengthened in the real sense of the word, which will disappoint the enemy. When the enemy becomes disappointed, his efforts and machinations will come to an end.

Therefore, I call on all our government officials, all the people who are active on the economic front and all our honorable people to give rise to a boom in domestic production this year. Therefore, this year's slogan is "National Production and Supporting Iranian Labor and Capital". We should be able to support the labor of Iranian laborers and the capital of Iranian investors, and the only way to make this happen is to strengthen national production. The role that the government should play in this regard is to support our domestic industrial and agricultural products and the role of our investors and laborers is to strengthen the cycle of production and bolster production work. And the role of the people - which I believe is the most important role - is to consume our domestic products. We should become used to consuming every product that is produced inside the country. In all areas including the areas related to daily consumption as well as larger and more important areas, we should create a cultural norm among ourselves and consider it our obligation to seriously avoid consuming foreign products the equivalents of which are also produced inside the country. We are hoping that with this orientation and attitude, once again the Iranian nation will manage to overcome the machinations of the enemies and the tricks of the ill-wishers in the economic arena in the year ۱۳۹۱.

I pray to Allah the Exalted to bestow success on the Iranian nation on this front and all other fronts. I pray to Allah the Exalted to make the soul of our magnanimous Imam (r.a.) happy and satisfied with us. I pray to Allah the Exalted to associate the pure souls of our honorable martyrs with His saints in the hereafter.

Greetings be upon you and Allah's mercy and blessings

ستاد تولید ملی، حمایت از كار و سرمایه ایرانی در خراسان شمالی در سه محور اجرایی فرهنگ سازی، حمایتهای ملی و استانی از تولیدات داخل استانی و ارتقا كیفیت تولیدات داخل استانی فعالیت خواهد داشت.

برای اجرای شعار سال 91 مبنی بر تولید ملی، حمایت از كار و سرمایه ایرانی نیاز به تغییر نگاه فرهنگ مصرفی عموم مردم با ارتقا سطح كیفی تولیدات و همسانسازی قیمت آن با مشابه خارجی است.

باید واحدهای تولیدی و صنعتی با هدف ارتقا سطح كیفی تولیدات و همسانسازی قیمت كالاهای تولید داخل با مشابه خارجی برنامه ریزی مدونی داشته باشند.

این واحدها برای ایجاد چنین شرایطی نیازمند كمك هایی در سطوح ملی و استانی هستند.

مساعدت استانی در زمینه كیفی سازی خدمات و همسانسازی قیمتها با مشابه خارجی را آموزش نیروی انسانی و ایجاد شرایط تولید ارزانتر با تامین زیرساختها دانست.

اصلی ترین رویكرد اجرایی سال تولید ملی، حمایت از كار و سرمایه ایرانی را فرهنگی دانست و باید دستگاههای فرهنگی با تبلیغات مناسب به نوعی اطمینان خاطر و اعتماد به تولیدات داخلی را در بین مردم ایجاد كنند.

اگر بتوانیم با فرهنگ سازی از یكسو و ارتقا سطح كیفی تولیدات از سوی دیگر، در رفتار مصرفی مردم تغییر ایجاد كنیم قطعا در زمینه تحقق منویات رهبر معطم انقلاب اسلامی گامی اساسی برداشته می شود.

تحقق رونق تولید ملی، حمایت از كار و سرمایه ایرانی را موجب كاهش بیكاری، اشتغال جوانان و رونق واحدهای تولیدی و صنعتی داخلی دانست

سال 1390 از سوی رهبر معظم انقلاب سال "جهاد اقتصادی" نامگذاری شد و اینک در حالی سال 1391 خورشیدی را شروع کرده ایم که به عنوان "تولید ملی ؛ حمایت از کار و سرمایه ایرانی" نامیده شده است.

تأملی در باب نام های دو سال اخیر نشان می دهد که "جهاد اقتصادی" عنوانی کلی بوده و "تولید ملی ؛ حمایت از کار و سرمایه ایرانی" ، توضیح مبسوط تر آن جهاد اقتصادی است. به بیان دیگر ، این دو نام در ادامه یکدیگر این معنا را به ذهن متبادر می کنند که "جهاد اقتصادی" هرگز محقق نخواهد بود جز از طریق "تولید ملی" و تولید ملی هم صرفاً با "حمایت از کار و سرمایه ایرانی" میسر خواهد شد.

در تببین بیشتر این موضوع می توان دو الگوی ژاپن در شرق آسیا و آلمان در اروپا را مورد بررسی قرار داد. ؛ اگر امروز می بینیم که کشور ژاپن در جهان اقتصاد حرفی برای گفتن دارد یا کالای ساخت آلمان ، اعتبار ویژه ای برای خود دست و پا کرده ، به این خاطر است که در آن کشورها ، "تولید ملی در سایه حمایت از کار و سرمایه ملی" شکل گرفته است.

ژاپن در جریان جنگ جهانی دوم ، به کشوری ورشکسته و آلمان به مملکتی کمر شکسته تبدیل شد و مردم در حالی نظاره گر پایان خفت بار جنگ جهانی بودند که از شهرها و اقتصادشان چیزی جز تل خاکستر باقی نمانده بود.

با این حال ، اراده شرقی در ژاپن و عزم غربی در آلمان ، بدین امر تعلق گرفت که "باید از نو ساخت و بر پای خود ایستاد". آنها نه نفت داشتند که بفروشند و با پولش خرابه ها را آباد کنند و نه گاز که صادر کنند و کالای خارجی وارد نمایند و خوش باشند. ژاپنی ها و آلمانی ها دریافته بودند که خودشان هستند و خودشان. از این رو ، کارگاه ها و کارخانه ها و راه ها را "خودشان" ساختند و قوت غالب شان را برنج و سیب زمینی داخلی قرار دادند و به جای وارد کردن کالاهای با کیفیت و گاه ارزان خارجی ، به همان مصنوعات داخلی کم کیفیت و گران بسنده کردند.

ژاپنی ها و آلمانی ها ، پول مفت نفت و گاز نداشتند بلکه هر آنچه داشتند ، ذره به ذره اش را با "کد یمین و عرق جبین" به دست آورده بودند و هم از این روست که قدر سرمایه هایشان را می دانستند و آن را برای وارد کردن آدامس و مجسمه و کریستال و لباس فاخر و صندلی مجلل و لوازم آرایشی و ... هدر نمی دادند.
 

کار و سازندگی - آلمان

در واقع ، حمایت از کار و سرمایه ملی در این دو کشور در سال های سازندگی ، نه امری صرفاً دولتی که رویکردی کاملاً ملی و نهادینه شده در فرهنگ دو ملت بود.

در این میان ، صنعتگران نیز به عنوان بخشی از همان دو ملت کوشا ، شرایط خاص آن سال ها را که در غیاب رقبای خارجی برایشان محقق شده بود ، به فرصتی برای کیسه دوختن برای خود تبدیل نکردند و با این استدلال که "در این بازار انحصاری ، مشتری گزینه ای جز ما ندارد" ، به بنجل سازی روی نیاوردند و کوشیدند در گذر زمان ، کیفیت تولیدات خود را بالا و قیمت ها را رقابتی کنند ؛ آنها به ملت خود احترام می گذاشتند و قدردان واقعیمشتریان داخلی شان به خاطر خرید کالای داخلی بودند.

این شد که چند سالی بعد از آن جنگ خانمانسوز ، دو کشور ، یکی از خاور و دیگری از باختر سر برافراشتند و قدرت های بزرگ اقتصادی جهان را به هماوردی طلبیدند. جالب است بدانید آلمان ورشکسته دیروز ، امروز تنها کشور مهم اروپایی است که از تبعات بحران اقتصادی اروپا جان سالم به در برده است و به نسبت دیگر اروپاییان ، آسیب کمتری را متحمل شده است.

ما نیز در ایران 1391 و در شرایطی که اوضاعی به مراتب بهتر از دو کشور جنگ زده ژاپن و آلمان در سال های بعد از جنگ جهانی دوم داریم ، برای تبدیل شدن به قدرت اقتصادی ، چاره ای جز "تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی" نداریم.
 

مونیخ آلمان ؛ کارخانه بی ام دبلیو

حمایت از تولید،کار و سرمایه ملی ، نسخه ای است که هم در شرق عالم جواب داده و هم در غرب شفابخشی خود را نشان داده است.

اما هر نسخه ای ، هر اندازه هم که کارآمد باشد ، شفا نخواهد داد مگر آن که بدان عمل شود. عمل به شعار "تولید ملی ؛ حمایت از کار و سرمایه ایرانی" نه با سمینارها و پوسترها و مصاحبه ها ، که با حمایت عملی از تولید و کار و سرمایه ملی محقق می شود.

هم باید هر گونه حمایت از تولید کنندگان داخلی مانند ارائه تسهیلات و یارانه و تغییر در سود های گمرکی و معافیت های مالیاتی را منوط به افزایش مستمر و مستند کیفیت تولیدات کنند. صرفاً در چنین صورتی است که اقتصاد ایران از جا بر می خیزد و در پیست رقابت جهانی قرار می گیرد.

ولید ملی ، حمایت از کار و سرمایه ایرانی، بهترین راهکار ارایه شده از سوی رهبر فرزانه انقلاب برای مقابله با ترفندهای شوم و پلید دشمنان نظام است.

دشمنان تلاش دارند با اعمال تحریم های جدید، ملت شهید پرور و انقلابی ایران را از لحاظ اقتصادی در فشار و تنگنا قرار دهند تا بلکه به خواسته های نامشروع خود دست یابند ولی غافل از این هستند که مردم با حضور در صحنه اقتصادی کشور ، ترفندهای آنان را همانند گذشته نقش برآب خواهند کرد.

پیام امسال در واقع مکمل شعار پیام جهاد اقتصادی است و این نشان از تدبیر و درایت هوشمندانه رهبرمعظ انقلاب می باشد که با عمل به آن می توان تحریم های اعمال شده ازسوی استکبار جهانی را خنثی و بی اثر ساخت.

هدف از روند خصوصی‌سازی، ایجاد نفع اساسی برای کل جامعه از طریق بالا بردن بهره‌وری و کارایی اقتصاد است. پس، اقدامی در راستای خصوصی‌سازی قابل‌قبول است که هدف افزایش کارایی را به‌دنبال داشته باشد. می‌توان از رشد بهره‌وری واحدهای واگذار شده، ارزیابی به عمل آورد، ولی نتیجه از پیش مشخص است که صرف تغییر اسم سهام شرکت‌های دولتی، به بهره‌وری آنها منجر نمی‌شود.

آن نوع واگذاری می‌تواند به افزایش بهره‌وری واحد تولیدی منجر شود که سهام شرکت دولتی به بخش خصوصی واقعی واگذار شده باشد. پس باید میزان ‌درصد واگذاری‌ها به بخش خصوصی واقعی را مورد سؤال قرار داد و میزان واگذاری‌ها به شرکت‌های شبه دولتی با مدیریت دولتی و واگذاری‌های تسخیری نیز مشخص شود و ببینیم آیا توانسته‌ایم مدیریت را در شرایطی قرار دهیم که اقتصادی‌تر عمل کنیم.

عامل دیگری که می‌تواند به افزایش بهره‌وری در راستای واگذاری منجر شود، جلب سرمایه‌های خارجی در امر خصوصی‌سازی است.

در طول سال‌های سال، جریان خروج سرمایه از داخل به خارج کشور را دیده‌ایم، اما اکنون انگیزه‌هایی به‌وجود آمده است تا سرمایه‌ها به داخل بیایند. ولی واقعیت این است که روند خصوصی‌سازی جذابیت‌هایی نداشته است که موجب شود سرمایه‌ها به داخل کشور جذب شوند.

حال که این عامل افزایش بهره‌وری واحد تولیدی در اثر واگذاری به بخش خصوصی واقعی صورت نگرفته، باید علت را جست. علت شاید نگرانی از تعامل دولت با واحد تولیدی پس از واگذاری است.

اکنون که مدیران واحدهای تولیدی خصوصی در معرض فشارهای غیر‌معمول قرار می‌گیرند، بسیار مهم است تا ببینیم با وجود این شرایط و بعد از واگذاری‌ها آیا دولت از واحدها حمایت می‌کند یا نه؛ یعنی عنصر اعتماد در خصوصی‌سازی اثرگذار است. در مواردی که اعتماد بخش خصوصی خدشه‌دار می‌شود، تمایل این بخش برای مشارکت در واگذاری‌ها و خصوصی‌سازی کاهش می‌یابد.

گاهی حمایت‌های لازم از فعالیت‌های خصوصی‌سازی صورت نمی‌گیرد و قدرت کافی برای پیش بردن این امر مهم وجود ندارد. گاهی اوقات سازمان خصوصی‌سازی به‌عنوان سازمان مسئول اعلام قطعی می‌کند که انتقال صورت گرفته، اما خریدار اجازه تصرف، اعمال مدیریت و مالکیت را ندارد. گاهی برای اینکه انتقال مالکیت به بخش خصوصی صورت نگیرد، صحبت از انحلال شرکت‌ها در وزارتخانه مربوطه می‌شود.

در امر خصوصی‌سازی اگر دولت طرف عرضه است، بخش خصوصی نیز طرف تقاضاست و متولیان خصوصی‌سازی باید نگاهی کلان به دو طرف عرضه و تقاضا داشته باشند. هنگامی که بخش خصوصی به میدان واگذاری‌ها وارد می‌شود، باید حمایت دولت را تا آخرین مراحل احساس کند.

پیام رهبر معظم انقلاب و نامگذاری سال ۱۳۹۱ به عنوان سال «تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی» در واقع پیام تداوم جهاد اقتصادی را در خود دارد.

 یعنی آن‌چه که رهبر معظم انقلاب در سال گذشته بیان فرمودند، امسال با عنوان گسترش و حمایت از تولید ملی مورد تأکید مجدد قرار داده‌اند. اگر بخواهیم با این پیام برخوردی جدی و عملی و فراتر از تعارف و تکرار شعار داشته باشیم، باید هم تعریف دقیقی از این عبارت داشته باشیم و هم لوازم توفیق در آن را بشناسیم و شاخص‌های این توفیق را تبیین کنیم تا در پایان سال بتوانیم کارنامه‌ی خود را با این شاخص‌ها بسنجیم و ارزیابی کنیم.

شاید اصلی‌ترین مفهوم پیام فوق‌الذکر این است که «تولیدمحوری» باید شاخص همه‌ی سیاست‌های اقتصادی ما باشد، منتها این نکته‌ نیز مهم است که جهت این حمایت چه باید باشد؟ آیا حمایت از تولید ملی به این معنی است که تولید ملی ما به حدی برسد که بتواند با بهترین تولیدات جهانی رقابت کند؟ پس در این صورت منظور ما حمایت از تولیدات ملی برای رقابتی شدن است و به عبارت دیگر، حمایت از تولید ملی است در مقابل موانع رقابت عادلانه و برابر. یعنی تولیدات کشور باید بتواند به بازار دسترسی داشته باشد و عادلانه و برابر با تولیدات مشابه رقابت کند.

آیا مفهوم این نامگذاری حمایت در مقابل عوارض خارج از اختیار است؟ به این معنی که تولید داخلی می‌تواند روی پای خود بایستد، اما اگر عواملی برای آن مزاحمت و عوارض ایجاد کنند -مثل خشک‌سالی یا محدودیت‌های خارجی- باید از تولید ملی حمایت نمود. گاهی در رقابت رقبا، دیگرانی وارد می‌شوند و حمایت‌های بازارشکنانه‌ای صورت می‌دهند که طبعاً حمایت از تولید ملی در برابر آنها ضروری خواهد بود.اما جنبه‌ی دیگر این حمایت، در برابر فرسایش‌های بروکراتیک غیر ضروری است. یعنی باید اصلاح روش‌های اداری را در دستور کار قرار داد. اگر بخواهیم از تولید حمایت کنیم، باید از خود تولید بپرسیم که در کجا و کی نیاز به حمایت دارد. بنده به 10 گام لازم برای تقویت بخش تولید اشاره می‌کنم که نیاز به حمایت از تولید ملی در آنها احساس می‌شود:

1. در فرهنگ عمومی جامعه‌‌ باید تولیدکنندگان را به عنوان پیشتازان عزت و استقلال جامعه معرفی کنیم و تکریم از کسانی را که در این صحنه تلاش می‌کنند، در ارزش‌های جامعه قرار دهیم.

2. تولیدمحوری باید شاقول سیاست‌گذاری‌های اقتصادی کشور باشد. یعنی باید در سیاست‌های ارزی، در سیاست‌های پولی و مالی، در سیاست‌های تجاری و در سیاست‌های بانکی و مالیاتی برای تولید اولویت قائل باشیم. تجلی ملموس این مطلب این‌گونه خواهد بود که اگر جایی ناچار بودیم بین تولیدگرایی و مصرف‌گرایی انتخاب کنیم، باید تولید را مقدم بداریم. این مطلب مثلاً در اجرای سیاست هدفمندی یارانه‌ها می‌تواند تجلی بسیار ملموسی داشته باشد. در مجموع سیاست‌گذاری‌ها باید به سمتی برویم که توان برنامه‌ریزی مدیران ما افزایش یابد. به این معنی که از تغییرات ناگهانی در سیاست‌ها اجتناب کنیم تا مدیران ما بتوانند برای آینده برنامه‌ریزی کنند.

3. باید با کاهش مقررات و منطقی کردن مجوزها از سرمایه‌گذاران بخش تولید حمایت کنیم.

4. دستگاه‌های دولتی باید بدهی‌های خود به تولیدکنندگان و پیمانکاران را بپردازند تا توان مالی آنها افزایش پیدا کند.

5. بانک‌ها در برخورد با واحدهای تولیدی مهربانانه‌تر عمل کنند. باید فهم درستی از ماهیت مشکلات واحدهای تولیدی داشته باشیم و مناسبات بین بانک‌ها و واحدهای تولیدی را واقع‌بینانه و هدفمند کنیم.

6. تولیدکننده برای بهبود تولید به فناوری و ماشین‌آلات مناسب نیاز دارد. در شرایطی که برخی محدودیت‌ها از سوی بدخواهان در مناسبات بین‌المللی بر تولیدکننده‌های ما تحمیل شده است، باید از ابتکارات مدیران اقتصادی در رفع و دفع این محدودیت‌ها حمایت کنیم.

7. در مناسبات و سیاست‌ها و فضای کسب‌و‌کار، باید در مسیر روان‌سازی و چابک‌سازی تولید حرکت کنیم. تقارن نامگذاری سال جدید به عنوان سال «تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی» با ابلاغ قانون جدید بهبود مستمر فضای کسب‌و‌کار را باید به فال نیک گرفت. اجرای کامل و دقیق این قانون باعث ایجاد فضایی پرنشاط و تعاملی بین دولت و بخش خصوصی خواهد شد. اجرای این قانون می‌تواند طلیعه‌ی بسیار خوبی برای موفقیت در اجرای حمایت از تولید ملی نیز باشد.

8. حمایت از تولید می‌تواند زمانی اتفاق بیفتد که تولیدکننده تولید خود را انجام داده و نیاز به بازاریابی دارد. کمک به تولیدکنندگان برای بازاریابی داخلی می‌تواند از راه نظام تعرفه‌ای یا زمینه‌های مربوط به قیمت‌گذاری صورت بگیرد. به این معنی که ابتکار عمل در اختیار بازار رقابتی باشد تا واحدهای تولیدی بتوانند در شرایط رقابتی امورات مدیریت بازار خود را انجام دهند.

9. تولیدکننده باید به بازارهای خارجی دسترسی داشته باشد که در این صورت حمایت از تولید با بازاریابی خارجی ممکن می‌شود. لذا جهت‌گیری جهش صادراتی باید تداوم پیدا کند.

10. در شرایط فعلی و در همه‌ی مراحل تولید، ظرفیت‌های خالی بسیاری وجود دارد. یعنی ما برای جهش در تولید ملی هم نیروی جوان آماده به کار داریم و هم سرمایه‌گذاری‌های گسترده داریم. تنها باید اولویت را به رفع موانع پیش روی واحدهای تولیدی موجود بدهیم تا این واحدها بتوانند با حداکثر ظرفیت به تولید بپردازند.

نامگذاری سال 1391 به نام سال تولید ملی ، حمایت از کار و سرمایه ایرانی فرصتی را فراهم آورده تا کارشناسان و فعالان اقتصادی در اظهارنظرهای جداگانه به ارزیابی پیش‌شرط‌های لازم برای تقویت تولید ملی و ترسیم سیاست‌های حمایتی در دفاع از کار و سرمایه ایرانی روی آوردند و مسئولان دولتی هم در قالب وعده‌ها و برنامه‌ها، تصویری از سیاست‌های اقتصادی ایران در سال جدید را ارائه کنند